چه موقع جراحی در کولیت اولسراتیوضروری است؟

تاریخ ایجاد: شنبه 30 خرداد 1394 تعداد بازدید: 2557 تعداد نظرات ارسالی: 0 نویسنده: host
چه موقع جراحی در کولیت اولسراتیوضروری است؟

 چه موقع جراحی در کوليت اولسراتيو ضروری می باشد؟

در دهه اخير استفاده از عمل جراحی در درمان کوليتاولسراتيو رشد پيدا کرده است. جراحی هم  باعث بهبود کيفيت زندگی بيمار و هم باعث درمان بيماری می شود. تقريبا 40-25 درصد بيماران مبتلا به کوليت اولسراتيو در طول دوران بيماری خود، زمانی به جراحی نياز پيدا می کنند.


                        

                                     

آيا بيماران مبتلا به کوليت اولسراتيونياز به جراحی اورژانسی دارند؟

نياز اورژانسی به جراحی در موارد سوراخ شدگی کولون،خونريزی شديد کولون، کوليت اولسراتيو شديد و ناگهانی،و مگاکولون سمی توصيه می شود. در صورت وقوع هرکدام از اين شرايط نياز به تصميم گيری و مداخله سريع ميباشد. نوع عمل جراحی با توجه به شرايط بيمار و ميزان تجربه جراح متفاوت می باشد.در مورد انواع عمل جراحی در ادامه بحث خواهد شد.

در مواردی مانند علائم شديد و مزمن بيماری، عدم موفقيت دارو در درمان بيماری و خطر بالای بروز سرطان کولون، جراحی درمان انتخابی برای اين بيماری می باشد. به علت وجود خطر در آينده، کولونوسکوپی در بيماران دارای سابقه طولانی بيماری توصيه می شود. هنگام کولونوسکوپی نمونه برداری تصادفی نيز ازکولون به عمل می آيد. اين نمونه های بافتی جهت بررسی وجود موارد رشد نا به جا ( ديسپلازی)، زير ميکروسکوپ بررسی می شود. در بيماران مبتلا به درجات بالای ديسپلازی  بايدکولون و رکتوم برداشته شده و کيسه کوچکی به ناحيه ايلئوم پيوسته شود و ياايلئوستومی انجام شود. در برخی بيماران مبتلا به درجات خفيف ديسپلازی نيز بايدکولکتومی ( برداشت کولون) و يا ساير تست های غربالگری انجام شود.  

خطر ابتلا به سرطان پس از ده سال ابتلا به بيماری شروع به افزايش می کند. بنابراين کودکانی که در ابتدای دوران کودکی به اين بيماری مبتلا می شوند نيازی به مراقبت ندارند. سرطان کولون در کودکان بسيار نادر می باشد. 

هر بيمارمبتلا به کوليت اولسراتيو که به منظورانجام جراحی مورد بررسی قرار می گيرد، بايد گروه پزشکی معالج خود ( به ويژه متخصص بيهوشی) رااز داروهايی که مصرف می کند، آگاه نمايد. پزشک جراح و متخصص گوارش بايد قبل از جراحی در زمينه  نحوه برخورد با مصرف استروئيدهاتوسط بيمار، تصميم گيری نمايند.

 آيا تغذيه در بيماران مبتلا به کوليت اولسراتيو که تحت عمل جراحی قرار دارند، از اهميت برخوردار است؟

برخلاف بيماری کورون که بيمار ممکن است مبتلا به سوء تغذيه شديد پروتئينی و کالری باشد، کوليت اولسراتيو، به جز در موارد بسيارشديد، معمولا منجر به سوء تغذيه شديد در بيمار نمی شود.

تغذيه به ويژه در بيمارانی که تحت عمل جراحی قرارمی گيرند، از اهميت بسيار زيادی برخوردار است. بيمار بايد در شرايط تغذيه ای خوبی به اتاق عمل برود، مگرآنکه شرايط موجود، اورژانسی باشد. اين امر ممکن است با مصرف مکمل های خوراکی قبل از عمل جراحی حاصل شود. برخی بيماران ممکن است نياز به تغذيه وريدی ( تی پی ان )داشته باشند. 

شايعترين عمل جراحی برای درمان کوليت اولسراتيوچيست؟

عمل جراحی پروتوکولکتومی (برداشتن کولون و رکتوم)بيش از همه توصيه می شود. اين عمل شامل حفظ عضلات مقعد با ايجاد يک رکتوم جديد دربخشی خارج از روده باريک  ( ايجاد يک مخزن يا کيسه) و اتصال کيسه به مقعد وايجاد يک ايلستومی حلقوی موقت می باشد. ايلستومی حلقوی پس از 6 تا هشت هفته بسته می شود. شايعترين نام اين عمل آناستوموز کيسه ايلئو آنال است. اين عمل جايگزينپروتوکولکتومی کلاسيک و ايلئوستومی دائمی بوده و عمل جراحی انتخاب میباشد. اين عمل در هر سنی، از 5 تا 17 سالگی، برای بيمار قابل انجام می باشد. هر بيمار باديگری متفاوت می باشد و هميشه بايد خواست و ترجيح بيمار در نظر گرفته شود. 

اين عمل در دو مرحله انجام می شود در حاليکه استرس فيزيکی مرحله دوم از مرحله اول کمتر است. مرحله اول شامل برداشت کولون و رکتوم تاحد عضلات مقعد می باشد. ايلئوم ( انتهای روده باريک) سپس به سمت کيسه( بااستفاده از حدود 20 سانتی متر از روده) قرار داده می شود، و تا مقعد پايين می آيدو دهانه آن روی مقعد قرار داده شده و يا بخيه زده شده يا از بست آهنی استفاده می شود.  از طريق ايجاد ايلئوستومی حلقوی موقت، براي جلوگيری از ورود مدفوع به کيسه در حال بهبودی، اجازه داده می شود تا کيسه بهبود يابد. سپس در مرحله دوم پس از گذشت 6 تا 8 هفته ايلئوستومی بسته شده و دستگاه گوارش کار خود را از سر ميگيرد. اين عمل را می توان در يک مرحله براي بيمار انجام داد که اين امر بستگی به انتخاب بيمار دارد.پس از عمل جراحی بيماران به طور متوسط 6 مرتبه اجابت مزاج در روز خواهند داشت. قوام مدفوع در افراد مختلف، متفاوت بوده اما در اغلب مواقع نرم می باشد. همانند تمامی اعمال جراحی اين عمل نيز با پيچيدگی هايی در کوتاه مدت و پيچيدگی هايی در بلند مدت همراه است. دو مورد از موارد شرايط پيچيده که در طولانی مدت بروز می کند انسداد روده کوچک و التهاب کيسه ( التهاب غير اختصاصی کيسه) می باشد. انسداد روده کوچک باعث انقباضات و دردهای شکمی همراه با تهوع و استفراغ می شود. اين حالت در تقريبا دوسوم بيماران با استراحت دادن به روده و تزريق وريدی مايعات بهبود می يابد. اما درساير بيماران برای رها کردن روده از منبع انسداد ( چسبندگی) نياز به عمل جراحيی ميباشد. انسداد معمولا ناشی از تشکيل بافت حاصل از اسکار  در حفره شکمی بوده که پس از هر نوع جراحی ايجاد می شود. 

التهاب کيسه در 30 درصد بيماران بروز می کند.التهاب کيسه ممکن است علائم ملايم تا شديدی داشته و ممکن است حاد و يا مزمن باشد.اين اختلال ممکن است باعث اسهال و انقباضات دردناک شکمی همراه با افزايش تعداد دفع مدفوع و همچنين علائم سيستم يک مانند تب، کم آبی و درد مفاصل شود. درمان آن بااستفاده از آنتی بيوتيک، مترونيدازول يا سيپروفلوکساسين، به مدت 3 تا 6 هفته صورت می گيرد. در درصد کمی از بيماران التهاب کيسه مزمن شده ونياز به مصرف طولانی مدت آنتی بيوتيک دارد. 

در 8 تا 10 درصد موارد ممکن است کيسه به درستی کارنکرده و بايد برداشته شده و از ايلئوستومی دائمی استفاده شود. گرچه آناستوموز کيسه ايلئونال نوعی از جراحی است که به طور معمول توصيه می شود، اما بايد توسط جراح باتجربه در اين زمينه صورت گرفته و پس از جراحی نيز از بيمار به خوبی مراقبت شود. 

پروتوکولکتومی و ايلئوستومی چيست؟

تا قبل از پيدايش روش آناستوموز کيسه ايلئونال،پروتوکولکتومی و ايلئوستومی روش استاندارد طلايی برای درمان کوليت اولسراتيو بود.اين روش به فراوانی در برخی بيماران توصيه می شد و مورد استفاده قرار می گرفت. اين عمل شامل برداشت کامل کولون و ايجاد ايلئوستومی دائمی ( خارج کردن انتهای روده باريک از ديواره شکم براي خروج مواد زائد موجود در روده) می باشد. اين عمل معمولادر يک مرحله انجام می شود اما ممکن است با توجه به تجربه جراح و شرايط بيمار در دومرحله نيز انجام شود. در صورتی که پس از کولکتومی همراه با ايلئوستومی، رکتوم درجای خود حفظ شود، دومين مرحله عمل جراحی برای گذاشتن آناستوموز کيسه ايلئونال يابرای برداشت رکتوم باقی مانده و ايجاد ايلئوستومی دائمی انجام میشود. موارد توصيه شده برای پروتوکولکتومی و ايلئوستومی با موارد توصيه شده براي آناستوموز کيسه ايلئونال يکسان می باشد. بروز شرايط پيچيده نادر می باشد اما بيمار برای هميشه باايلئوستومی زندگی خواهد کرد. 

زندگی با ايلئوستومی چگونه می باشد؟

قبل از آنکه برای بيمار ايلئوستومی ( دائم يا موقت)انجام شود، جراح و متخصص مربوطه بايد با بيمار در رابطه با ايلئوستومی، موقعيت آن و سبک زندگی بيمار صحبت نمايد. بايد به بيمار فرصتی داده شودتا با افرادی که قبلااين عمل را انجام داده اند، صحبت نمايد تا تاثير آن را برسبک زندگی کاملا درک نمايد. محلی که معمولا ايلئوستومی انجام می شود گوشه پايين سمت راست شکم درست پايين خط کمربند به سمت راست ناف می باشد. اين محل برای دسترسی و قرار دادن کيسه ايلئوستومی و مراقبت از آن مناسب می باشد. بنابراين حداقل مزاحمت را در سبک زندگی بيمار ايجاد می کند.بيمار مي تواند تا مدت ها به زندگي فعال خود ادامه دهد، اما  تاثيرات روان شناسي تغيير در بدن ممکن است مشکل ساز شود. حمايت ازجانب خانواده و متخصصين گوارش  و گروه هاي حمايت کننده بسيار اهميت دارد.بنياد محلی بيماری کرون و کوليت آمريکا برای اين گروه های حامی در دسترس بوده وبايد از آنها مشورت گرفته شود.

 

چه نوع اعمال جراحی ديگری وجود دارد؟

گرچه راه های ديگری برای جراحی کوليت اولسراتيووجود دارد اما امروزه به ندرت مورد استفاده قرار می گيرند. در موارد نادر، دربيماران دچار بيماری رکتوم، تمامي کولون به طور کامل برداشته شده و دهانه روده باريک روی دهانه رکتوم باقی مانده قرار داده می شود. اما اين بيماران احتمالامبتلا به بيماری کرون می باشند نه کوليت اولسراتيو. اتصال ايلئوم به رکتوم در بيماران مبتلا به کوليت اولسراتيو نتايج چندان خوبی به دنبال ندارد. استفاده از نوع يايلئوستومی که بيمار قادر به حفظ اختيار مدفوع می باشد ( کيسه "کوک") که پيش از پيدايش آناستوموز کيسه ايلئونال، روشی تقريبا قابل قبولی  بود، برای بيماران مبتلا به کوليت اولسراتيو مناسب نمی باشد. نتايج مطالعات بالينی در زمينه اين نوع ايلئوستومی ضد و نقيض می باشد. اين روش ممکن است روش جايگزينی در بيمارانی باشد که قبلا ايلئوستومی انجام داده اند، اما روش بسيار تکنيکی بوده و جراح بايدمهارت و تجربه زيادی در اين زمينه داشته باشد تا نياز به عمل جراحی مجدد و شکست عمل را کاهش دهد. برداشت بخش های کوچکی از کولون در بيماران مبتلا به کوليت اولسراتيو توصيه نمی شود زيرا امکان بازگشت آن بسيار زياد می باشد. 

نقش لاپاروسکوپی  در جراحی  در کوليت اولسراتيو چگونه است؟

هر دو روش اصلی جراحی کوليت اولسراتيو، آناستوموزکيسه ايلئونال و پروتوکولکتومی با ايلئوستومی دائمی را می توان با استفاده ازتکنيک لاپاروسکوپی ( روش کم تهاجمی) انجام داد. بروز پيچيدگی های کوتاه مدت وطولانی مدت در اين تکنيک نيز همانند تکنيک جراحی باز می باشد. استفاده از روش برداشت کولون با لاپاروسکوپ در بيمار مبتلا به سرطان توصيه نمی شود. اين روش جديدترين روش جراحی موجود بوده و بايد توسط جراح باتجربه انجام شود. اين عمل ممکن است طولانی تر باشد اما بيمار پس از عمل درد کمتری داشته و دوره بهبودی کاهش مييابد که اين موارد از مزايای اصلی اين تکنيک میباشد. 

 بيمار چه نوع عملی را بايد انتخاب کند؟

وقتی بيماری در شرف جراحی می باشد تمام منابع موجودبايد مورد استفاده قرار بگيرد تا به وی اجازه دهد بهترين و درست ترين تصميم رابگيرد. عمل جراحی مناسب با کمک جراح و متخصص گوارش انتخاب می شود. بيمار بايد باافرادی که اين عمل را قبلا انجام داده اند صحبت نمايد. پس از آنکه بيمار از هرروشی جراحی اطلاعات کاملی کسب نمود، می تواند بهترين تصميم را برای دستيابی به مناسب ترين نتيجه و بهترين کيفيت زندگی بگيرد. 

بيماری کورون و کوليت اولسراتيو چيست؟

چه خوب است که تمامی کودکان از سلامت کامل در طول دوران ابتدايی و دبيرستان خود لذت ببرند. بيماری کورون و کوليت اولسراتيو ازبيماری های مزمن روده ای می باشند که ممکن است لذت و رشد کردن و باليدن در فعاليتهای مدرسه را برای کودکان مبتلا با مشکل رو به رو نمايد. چقدر خوب است که معلمان از بيماری کورون و کوليت اولسراتيو آگاهی داشته و آن را درک کرده و از بيماران مبتلا حمايت کنند. اين بروشور برای اين منظور تهيه شده است. 

حقايقی درباره بيماری

بيماری کورون شرايطی است که ديواره بخش هايی ازدستگاه گوارش تحريک پذير و ملتهب شده و دچار ورم می شود. بخش های انتهايی روده باريک، که ايلئوم ناميده می شود، و روده بزرگ ( کولون) از مناطقی می باشند که بيشتر تحت تاثير اين بيماری قرار می گيرند. بيماری کورون در صورتی که ايلئوم درگيرشود، به نام ايلئيت  و وقتی کولون درگير شود به نام کوليت  و زمانی که هر دو منطقه درگير شود ايلئوکوليت ناميده می شود. گاهی اوقات ساير بخش های دستگاه گوارش مانند معده نيز درگير می شود. 

کوليت اولسراتيو باعث بروز التهاب وسيع در روده بزرگ می شود، ساير بخش های دستگاه گوارش معمولا درگير نمی شوند. در هر دو بيماری دردهای شکمی و اسهال، همراه يا بدون خونريزی، از شايعترين علائم بيماری می باشند.درد و انقباضات شکمی شديد بوده و ممکن است هنگامی که نياز به  استفاده ازتوالت باشد، تشديد شود. اين فشار ممکن است آنقدر شديد باشد که در صورت تاخير دردسترسی به توالت ممکن است منجر به بی اختياری دفع مدفوع شود. گاهی اوقات برخی کودکان مبتلا به بيماری های التهابی روده، درد هايی در مناطقی خارج از دستگاه گوارش، مانند زانو وآرنج، نيز تجربه می کنند.  

به علت شباهت بيماری کورون وکوليت اولسراتيو عبارت بيماری های التهابی روده ( به اختصار بی آی دی ) براي هر دو بيماری در نظر گرفته شده است.بيماری کورون و کوليت اولسراتيو ممکن است در هر سنی در کودکان بروز کند، اما اغلب در کودکان بالای 10 سال بروز می کنند. شيوع  اين بيماری ها در هر دو جنس معادل هم می باشد. تاکيد می شود که اين بيماری را نبايد با کولون اسپاستيک يا سندروم روده تحريک پذير، اشتباه نمود که از بيماری هایی هستند که زياد جدی نمی باشند.  

بيماری کورون و کوليت اولسراتيو به علت استرش های روحی و رژيم غذايی ايجاد نمی شوند. علائم بيماری ممکن است با الگويی غير قابل پيش بينی، اغلب به دنبال يک عفونت ويروسی، تشديد شده شده يا شعله ور شود. علائم اين بيماری ها با همان الگوی غير قابل پيش بينی و در زمان های مختلف فروکش می کند.حمايت معلمان، خانواده و دوستان به ويژه در هنگام شعله ور شدن بيماری، اهميت زيادی در کمک به دانش آموزان مبتلا دارد تا با مشکل خود راحت تر برخورد نمايد. 

بيماری کورون و کوليت اولسراتيو در تمام طول زندگی همراه بيمار خواهد بود. گرچه برداشت تمام کولون با جراحی ممکن است درمان کننده باشد اما در اغلب موارد پايان مشکلات بيمار نمی باشد. داروها باعث تسکين التهاب وناخوشی می شوند اما بيماری را درمان نمی کنند. علاوه براين داروها ممکن است باعوارض جانبی همراه باشند. بيماری کورون و کوليت اولسراتيو واگيردار نمی باشند.

دانشمندان باور دارند که بيماری ممکن است به علت فعاليت بيش از حد سيستم ايمنی ايجاد شود. اين درست در جهت کاملا عکس برخی بيماری های گوارش قرار دارد که به علت نقص يا کاهش عملکرد سيستم ايمنی ايجادمی شوند.

 

بيماری های التهابی روده

خاطرات کودکی - ترک کلاس

گاهی اوقات زمانی که من نياز به ترک کلاس داشتم معلمانم به من سخت می گرفتند و من مجبور بودم تا جلوی همه همکلاسی هايم توضيح بدهم. کودکان مبتلا به اين بيماری می گويند که آنها بايدمدام و به صورت غير قابل پيش بينی از توالت استفاده کنند. حملات درد و اسهال اغلب به صورت ناگهانی و بدون هيچ گونه هشداری بروز می کند. کودکان مبتلا به بيماری کورون و کوليت اولسراتيو بايد اجازه داشته باشند تا با کمترين جلب توجه، کلاس رابه سرعت ترک کنند.  

سوال پرسيدن درباره علت لزوم استفاده از توالت، آن هم جلوی ساير همکلاسی های کودک تنها باعث خجالت بيشتر کودک می شود. اين تاخيرکوتاه ممکن است باعث دفع مدفوع به صورت تحقيرآميز شود. در واقع، وقتی مانند بالغين رفتار شود،  بيشتر کودکان به صورت بالغين پاسخ داده و از امتياز ترک کردن کلاس سوء استفاده نمی کنند. در برخی از مدرسه ها دستشويی ها به علت مسائل امنيتی در يک دوره طولانی قفل هستند و در برخی ديگر اتاقک های دستشويی در ندارند. هرگونه همکاری مدرسه در اين زمينه در کاهش اضطراب مربوط به پيداکردن سريع يک توالت، اثرزيادی دارد. فراهم کردن يک دستشويی در محوطه مربوط به دبيران و کارمندان در اغلب موارد بسيار کمک کننده می باشد. 

از عهده بيماری برآمدن

سخت ترين قسمت برای برخورد با اين مسئله اين حقيقت است که من با ديگران فرق دارم. من نمی خواهم متفاوت باشم. کودکان مبتلا به بيماري کورون و کوليت اولسراتيوبايد با حملات درد شکمی و اسهال کنار بيايند. از آنجا که خوردن باعث شدت درد واسهال می شود، آنها ممکن است قادر به خوردن نباشند. دريافت کم مواد غذايی اغلب منجر به رشد آهسته شود که اين امر ممکن است باعث شود دانش آموز کوچک تر از سايرهمکلاسی هايش ديده شود. اين مشکلات اغلب باعث می شود تا آنها به ويژه دردوران قبل از نوجوانی و نوجوانی گوشه گير، افسرده و عصبی شوند. 

درمان ها نيز ممکن است مشکلاتی به وجود آورند.داروهای کورتون مانند پردنيزولون در کنترل بيماری موثر هستند، اما التهاب ناشی ازبيماری کورون و کوليت اولسراتيو را درمان نمی کنند. اين داروها اغلب باعث افزايش وزن، ظاهر گرد و پف آلود ( صورت مانند ماه)، افزايش آکنه و ايجاد بی قراری می شوند. اين تغيير در ظاهر بيمار، ممکن است کودک و نوجوان را از جمع همکلاسی هايش که ممکن است از بيماری او خبر نداشته و حتی او را مسخره کنند، جدا کند. برای به حداقل رساندن اين اثرات داروهای کورتون مصرف غذاهای نمک دار و پر کالری بايد محدود شود.از آنجا که کودک ديگر قادر نيست به همراه دوستانش اسنک های شور مانند سيب زمينی سرخ کرده وچيپس بخورد،، اين امر ممکن است کودک را بيشتر گوشه گير کند.  

مصرف دارو در زمان مدرسه

دانش آموزان مبتلا به بيماری های التهابی روده،اغلب بايد در طول زمانی که در مدرسه سپری می کنند، داروهايی برای کنترل اسهال، دردو ساير علائم مصرف کنند. به طور کلی در مدارس بايد اين دارو ها توسط پرستاری دربين دانش آموزان پخش شود. اگر برای پخش کردن اين داروها در بين دانش آموزان مبتلا،در ساعت مشخص برنامه ای تنظيم شود بسيار بهتر خواهد بود. بنابرين کودک از کلاس عقب نيفتاده و احساس نمی کند متفاوت از ديگران است.  

غيبت از مدرسه

به نظر معلمان، من بيمار نبودم.تمام کودکان مبتلا به بيماری کرون و کوليت اولسراتيو از نظر جثه کوچک نبوده و عوارض داروها در همه ايجاد نمی شود. آنها ممکن است ظاهرا خوب به نظر برسند، اما در واقع بيمار هستند. بسياری از کودکان مبتلا به بيماری های التهابی روده ممکن است نياز به بستری شدن در بيمارستان داشته باشند.مدت زمان بستری شدن در هر کودک متفاوت بوده و گاهی به چند هفته می رسد. برای برداشت روده ملتهب به صورت غير قابل برگشت يا برای کاهش علائمی خاص مانند تجمع چرکدر حفره آبسه ( کيسه چرک) در شکم، ممکن است انجام جراحی ضروری باشد. کودک وقتی دربيمارستان بستری می شود معمولا از شنيدن از همکلاسی ها و معلمانش خوشحال می شود واغلب می توانند به کارهای مدرسه  خود برسند. معلمان از طريق همکاری با پزشکان و پرستاران بخش می توانند بسيار کمک کننده باشند. 

شرکت در فعاليت های ورزشی

کودکان مبتلا به اين بيماری بايد در فعاليت های ورزشی شرکت کنند مگرآنکه در مرحله حاد بيماری باشند. مسلما ورزش های پرتکاپو ممکن است باعث خستگی يا تشديد دردهای شکمی و مفصلی شوند. در حاليکه يک برنامه سبک رفتن به باشگاه ممکن است در برخی موارد مفيد باشد. کودکان مبتلا  بايد فعاليتهای  ورزشی مناسبی داشته باشند تا دچار چاقی و اضافه وزن نشوند.

 

ارتباط با والدين و متخصصين سلامت

معلمان در اغلب موارد دانش آموزان خود را به خوبی می شناسند. بنابراين جاي تعجب نيست اگر معلمان اولينافرادی باشند که تشخيص دهند که کودک در مرحله شعله ور شدن بيماری اش قرار دارد. اين امر ممکن است به خوبی از طريق افزايش رفتن به دستشويی، کاهش مصرف غذا در وعده ناهار، کاهش عملکرد دانش آموز و در مواردی حواس پرتی به علت دردهای شکمی يا مصرف داروها درمدرسه مشخص شود. به طور مشابه، معلمان ممکن است اولين شخصی باشند که متوجه علائم شکست دانش آموز در برخورد با بيماری شوند. ايجاد مشکل در موارد مربوط به نظم وانضباط دانش آموز و يا جداکردن اجتماعی دانش آموز از جمع همسالان ممکن است باعث اين شکست شود.  بنابراين ارتباط مرتب با والدين، ممکن است در شناسايی مرحله شعله ور شدن يا ساير شرايط بيماری، قبل از پيشرفته شدن وضعيت، بسيار کمک کننده بوده و مداخله مناسب انجام می شود. ارتباط مستقيم با پرسنل پزشکی هميشه ارزشمند ميباشد.

 


print



rating
  نظرات

نظری وجود ندارد.

اخبار سایت

چرخش روزگار بار دگر سالی نو بر دوش نسیم بهاری نهاد تا این امانت سبز را نزد ما آورد.
مصاحبه با دکترعزیزی در مورد تاثیرلیزردردرمان همورویید

: روش‌های درمان هموروييد - ليزرمعجزه نمی‌كند طی سال‌های اخير با تحول در روش‌های درمان هموروييد يابواسير، تنها راه درمان اين بيماری عمل جراحی نيست، بلكه روش‌هايی نيز وجود داردكه مشكلات و دردهای بعد از عمل جراحی را ندارد. اما در جامعه با تبليغات غير واق...
توصیه های پزشکی

: با توجه به فصل گرما مصرف فراوان مايعات بخصوص آب ، آب ميوه های طبيعی، ميوه و سبزيجات تازه توصيه ميشود. از مصرف غذاهای صنعتی وکنسروی، نوشابه های گازدار ، فست فودها جدا خودداری نماييد. دوستدار شما دکتر رسول عزيزی
پاسخ سوالها

: باعرض پوزش به دلیل غیرفعال بودن بخش سوالات لطفا سوال خود را به razizimd@gmail.com ایمیل کنید.
دوستان و هموطنان عزیز و ارجمند و بخصوص بیماران گرامی که بنحوئی اینجانب در خدمتشان بودم : نوروز فرخنده، یادگار نیاکان پیام آور دوستی و عشق و مهر را شادباش می گویم و آرزو دارم سالی همراه با تندرستی وکامیابی و سرشار از شادی داشته باشید و رنجوری و بیماری را در سالی که به پایانش رسیدیم باقی بگذارید و در سال جدید سالم و سر حال و شاد باشید. توصیه من به شما این است که پیام های بهداشتی را جدی بگیرید و هنگام مشاهده وضع و حالت غیر عادی به پزشک خودتان مراجعه و از انجام آزمایشات لازم غافل نباشید. استفاده و خوردن مواد فیبر دار و از جمله سبزیجات و میوه های مختلف شما را از ابتلا به بیماری های روده با در صد زیاد ایمن میکند. ورزش و خوردن مایعات و مخصوصا آب به مقدار حداقل 7-8 لیوان در روز بسیار پر اهمیت است، خواهش میکنم مورد توجهتان قرار دهید. سایت من با اطلاعاتی که در مورد بیماریهای کولورکتال در اختیار شما قرار داده مرتب به روز رسانی میشود و همچنان در دسترس شما قرار دارد . سعی میکنیم سئوالات شما را با همکاری دوستان در اولین فرصت جواب دهیم و راهنمائی لازم را در اختیارتان قرار دهیم. اگر در سال گذشته سوال یا درخواستی مطرح کردید که پاسخ داده نشده از شما پوزش میطلبیم . کثرت درخواستهای مشاوره و سوالات باعث شد تا پاسخ عده ای از عزیزان به موقع داده نشود. لطفن در صورت نیاز دوباره درخواست و یا سوال خود را فقط از طریق آدرس ای میل razizimd@gmail.com ارسال نمایید. با آرزوی سلامتی شما دوستدار شما دکتر رسول عزیزی